Sfeer
Ik werk momenteel aan een nieuwe bundel, waarvan onderstaand gedicht deel uitmaakt. In deze tijd wil de mens zich steeds meer gaan beveiligen, beschermen, wapenen. Klimaatsverandering wekt de bekommernis om het milieu, de natuur rondom ons. Het hoeft geen betoog meer dat het vijf voor twaalf is, we beginnen het aan de lijve te ondervinden. Er worden (voorzichtige) stappen gezet om de klimaatsverandering tegen te gaan. Het is een kwestie van overleven. Maar stel dat de natuur het eens van ons zou overnemen. Dat de natuur ons een stapje voor zou zijn, dat zij ons een richting uitstuurt. Leven wij niet in de illusie de natuur te kunnen bedwingen, naar onze hand te kunnen zetten? In dit verband verwijs ik naar het boek 'The world without us' van Alan Weisman (website: http://www.worldwithoutus.com/ ), waarin beschreven wordt hoe de wereld zou evolueren zonder onze aanwezigheid. Wat als de mensheid in korte tijd van de aardbodem zou verdwijnen? Welke menselijke sporen zouden aanwezi...