maandag 30 juni 2008

l'inaccessible étoile

Brel - zesde stadsgedicht

Man van la Mancha
man van Marieke, Mathilde, Madeleine
waarvoor de tendresse te groot was,
waarvoor de tristesse terugkwam
als het rookgordijn uit zijn jeugd,
als tram 33 en het trammelant
in Belgenland.

Najager van dromen.
Nomadenman.
Vlam in de pan
op de planken.
Don Quichot
met immense handen:
instrumenten van liefde
die trillend de wil verbeeldden
van het groot geworden kind.

Bezieler van het Vlakke Land
dat een volk heeft gevormd
waar de winter wit van woede kraakt
en de zomer blaakt van gezondheid,
van blonde haren en koren
in het veld waar de wind speelt
of in de populierenrijen bladert
waar de zee het land dooradert.

Geen opmerkingen: