Frederik Lucien De Laere

Brel - zesde stadsgedicht Man van la Mancha man van Marieke, Mathilde, Madeleine waarvoor de tendresse te groot was, waarvoor de tristesse terugkwam als het rookgordijn uit zijn jeugd, als tram 33 en het trammelant in Belgenland. Najager van dromen. Nomadenman. Vlam in de pan op de planken. Don Quichot met immense handen: instrumenten van liefde die trillend de wil verbeeldden van het groot geworden kind. Bezieler van het Vlakke Land dat een volk heeft gevormd waar de winter wit van woede kraakt en de zomer blaakt van gezondheid, van blonde haren en koren in het veld waar de wind speelt of in de populierenrijen bladert waar de zee het land dooradert.

'Talent is zin hebben iets te doen', 'Domheid is een speklaag rond hart en hersenen', 'Nederlands, dat is geen taal, dat is een verkoudheid', 'Als een optreden niet gevolgd wordt door enorme uitputting, dan hield je niet genoeg van je publiek'. Het zijn maar enkele uitspraken van de meester chansonnier-dichter-performer. Op 28 juni a.s. staat Grand Jacques centraal in de Cultuurfabriek te Sijsele. De hommage omvat een lezing over zijn kinderjaren en zijn verhouding met Vlaanderen, een concert door Brel-vertolker Filip Jordens, en een tentoonstelling rond de Askoy II, een boot die vroeger aan de zanger toebehoorde. Ook de stadsdichter zorgt voor een Brel-moment. Meer info: www.cultuurfabriekdamme.be

Hierboven ziet u een fraai exemplaar van een paddenstoel gespot te Damme. De soort is nog niet gedetermineerd, maar dit is van minder belang. Ik neem me voor dat dit een zeldzaamheid is, zeker aan het begin van de zomer (een non-paddo seizoen). De taak van de stadsdichter bestaat er ook in de stad en omgeving nauwlettend in het oog te houden en eventuele rariteiten te melden.

Gisterenavond werd 'Wor(l)ds' officieel geopend in het Brugse concertgebouw. Bij de stenen-expo hoort een fraaie catalogus en een brochure met fiets- en wandelroute. Een fragmentje uit de brochure: 'Volg knooppunt 13 tot aan het centrum van Damme. OPGELET! Hier wordt even van het fietsnetwerk afgeweken. Rij het pittoreske dorp binnen. U wordt er al meteen begroet door de tekst van de stadsdichter.' Zie foto hierboven: de steen met mijn tekst. Het letterontwerp is van de hand van de Zuid-Afrikaanse Beverly Gillespie, het kappen nam Janne Vergauwe voor haar rekening. Deze witsteen staat nog in Damme tot 14 september 2008. Op 28 september van dit jaar wordt hij (samen met de 39 andere) onherroepelijk geveild, de hoogste bieder krijgt de steen. De opbrengst gaat integraal naar vzw Sprinkle ( http://www.sprinkle.be/ ) en Breadline Africa ( http://www.breadlineafrica.org/ ). Beide organisaties zetten zich dagelijks in voor aidswezen en kwetsbare kinderen in Zuid-Afrika.

Doris Lessing na het horen van het nieuws dat ze de Nobelprijs voor Literatuur had gewonnen, in oktober 2007. (Foto AFP) De Britse schrijfster Doris Lessing noemt het „een ramp" dat ze vorig jaar de Nobelprijs voor de Literatuur heeft gewonnen. De 88-jarige Lessing zei in het Britse radioprogramma Front Row dat ze door alle media-aandacht niet meer aan schrijven toekomt en dat het voltooien van een nieuwe roman „zo goed als onmogelijk is". Lessing liet weten dat ze niets anders meer doet dan interviews geven en zich laten fotograferen. Ze heeft geen energie meer om te schrijven. „Daarom vertel ik iedereen die jonger is dat je niet moet denken dat je het schrijftalent voor altijd hebt. Het glijdt weg als water in de gootsteen.” Lessing vertelde in een interview met de BBC ook dat haar in de jaren 60 ter ore kwam dat de Nobelprijsjuryleden haar niet goed genoeg vonden schrijven en dat ze de prijs nooit zou winnen. (bron: nrc.nl)

Door het Vlaams Fonds der Letteren is de Damse stadsdichter een schitterende toekomst als gelegenheidsdichter beloofd (brief 24/04/08). Wat kan de stadsdichter dan nog weerhouden zich als gelegenheidsdichter te profileren? Voor het project 'Wor(l)ds' bijvoorbeeld schreef ik een gelegenheidsvers. Het project is een schone mix van poëzie en kalligrafie. Zuidafrikaanse ontwerpers en Belgische kalligrafen gingen aan de slag met teksten van Belgische en Zuidafrikaanse schrijvers en kapten ze in blauwe hardsteen. De stenen worden van 14 juni tot 14 september tentoongesteld in het Brugse Ommeland, en geveild op 28 september op de Burg in Brugge. De opbrengst gaat naar een goed doel. Neen, niet naar het Vlaams Fonds der Letteren, maar integraal naar projecten t.v.v. aidsbestrijding in Zuid-Afrika. Alle info, ook mijn tekst te vinden op www.words-worlds.be .

Gisteren vond een uitreiking van een poëzieprijs plaats in KA Brugge, een initiatief van het Willemsfonds. De vrienden van Het Venijnig Gebroed werden uitgenodigd. Geheel conform het thema brachten we werk rond liefde & vriendschap. Toevallig speelde ten huize De Laere de afgelopen dagen een cd van Vanessa Paradis, het openingsnummer springt eruit qua klasse: frêle, sexy stem gekoppeld aan de retro-rock van Lenny Kravitz. Op deze song is dan ook volgend gedicht geïnspireerd: Natural High Ik ben niet wie ik ben als ik me overgeef als ik het doorgeefluik ben van een onbestemd verlangen dat prangend in mijn lijf zit tot een boost botst met de ratio van alledag en moleculen vervullen in een hemelse reageerbuis het wemelen van onze zielen in een komische kosmos, een kolder met dimensies die we ons voorstellen als kriebels in de buik als vogelgefluit als sterrendans in eenzelfde kadans wiegen we elkaar in slaap van hart tot hart barsten we in elkaar uit we hebben elkaar beet, we zijn elk...